ತುಂಬ ತುಂಬ ಕಾಲದ ಹಿಂದೆ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಡೇಗನ್ ವಾಸಿ 
ಸುತ್ತಿತ್ತು . ಅದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಒಂದಾನೊಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕು 
ತಿತ್ತು . ಕೊನೆಗೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಉಳಿದ. ಅವನೂ ಮುದುಕ, ಗನ್ ತನ್ನಲ್ಲೇ 
ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತು : 

“ ಇವನನ್ನು ನಾಳೆಯವರೆಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ. ನಾಳೆ ಬೆಳಗಿನ ಉಪಾಹಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ ! ” 

ಅದೇ ದಿನ ಒಬ್ಬ ಬಡ ಯುವಕ ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದ. ಅವನು ಮುದುಕನ 
ಗುಡಿಸಿಲಿನ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡ. 

“ ಇಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೂಂತ ಯಾಕಪ್ಪ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ? ನಿನಗೇನು ಜೀವನ ಸಾಕಾಗಿಹೋಗಿದೆಯಾ ? ” 
ಮುದುಕ ಕೇಳಿದ. 

“ ಯಾಕೆ ಹಾಗೆ ಕೇಳೀಯ, ಅಜ್ಜ ? ” ಯುವಕ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದ. 

ಮುದುಕ ಅವನಿಗೆ ಡೇಗನ್‌ನ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದ. ಅದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಸ್ತರನ್ನೂ 
ತಿಂದು ಹಾಕಿದ್ದಿತೆಂದೂ ತನ್ನನ್ನೂ ತಿನ್ನಲು ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರಲಿದ್ದಿತೆಂದೂ ತಿಳಿಸಿದ. 

ಯುವಕ ಹೇಳಿದ: “ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ! ಅದು ನಿನ್ನನ್ನೇನೂ ತಿನ್ನೋಲ್ಲ. ಅದೇ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿ 
ಸಾಯುತ್ತೆ ! ” 

- ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಡೇಗನ್ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಬಂದಿತು. ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಂಡು 
ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು : 
“ಓಹೋ , ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು. ನಿನ್ನೆ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಇದ್ದ. ಇವತ್ತು ಇಬ್ಬರು 
ಇದ್ದಾರೆ.” 

“ ಹುಷಾರಾಗಿರು ! ” ಯುವಕ ಹೇಳಿದ. “ ನಮ್ಮನ್ನು ತಿನ್ನೋಕೆ ಮುಂಚೆ ನೀನೇ ಉಸಿರು 
ಕಟ್ಟಿ ಸಾಯಬಹುದು. ” 

ಡೇಗನ್ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿತು . 
“ ನನಗಿಂತ ನೀನು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಶಾಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆಯಾ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು. 
“ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿಜಕ್ಕೂ ಹಾಗೇ ಇದೀನಿ ! ” 

“ನೀನು - ಬಲಶಾಲಿ ? ನಾನು ನಂಬೋಲ್ಲ. ನೋಡು ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ 
ಅಂತ ! ” 

ಹಾಗೆಂದು ಅದು ಒಂದು ಕಲ್ಲುಗುಂಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಸುಕಿತು . ಕಲ್ಲು 
ಗುಂಡು ಪುಡಿಪುಡಿಯಾಯಿತು. 

“ ಇದೇನು ಮಹಾ !?” ಅಂದ ಯುವಕ. “ಕಲ್ಲುಗುಂಡನ್ನು ಹಿಸುಕಿ ನೀರು ತರಿಸಬೇಕು. 
ಅದೀಗ ನಿಜವಾದ ಶೌರ್ಯ, ನೋಡು ನನ್ನನ್ನು .” 

ಹಾಗೆಂದು ಯುವಕ ಆಗಷ್ಟೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಹಸನಾದ ಒಂದು ತುಂಡು ಕಾಟೇಜ್ ಚೀಸ್ ತೆಗೆದು 
ಕೊಂಡ . ಅದನ್ನು ಒಣಗಲೆಂದು ಒಂದು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು . ಅದು 
ಕಲ್ಲುಗುಂಡನ್ನು ಹೋಲುವಂತಿತ್ತು . ಯುವಕ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅವುಕಿದ. 
ಅದರಿಂದ ನೀರು ಹೊರ ಸುರಿಯ ತೊಡಗಿತು . 
“ ಬಲ ಅಂದರೆ ನೋಡು ಇದು !” ಅವನೆಂದ. 

“ ಹೌದು. ನೋಡಿದೆಯಾ ನೀನೀಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲಶಾಲಿ ! ” ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು . “ಹೋಗಲಿ 
ಬಿಡು. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರೋಣ.” 

“ ಆಗಲಿ, ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ನೀನು ಮಾಡೋದಾದರೆ ! ” 

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಡೇಗನ್‌ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು . ಡೇಗನ್ ಯುವಕನನ್ನು “ನಿನ್ನ 
ಹೆಸರೇನು ? ” ಎಂದು ಕೇಳಿತು . 

“ ನನ್ನನ್ನು ವಿಜಯಾ ಇವಾನ್ ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ. ” 

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಡೇಗನ್‌ಗೆ ಆಗಲೇ ಪುಕ್ಕಲು. “ ಅಯ್ಯೋ , ಇವನು ನನ್ನನ್ನೂ ಕೊಂದು 
ಬಿಡುತ್ತಾನೋ ಏನೋ ! ” ಎಂದು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತು. 

ಊಟದ ಸಮಯ ಬಂದಿತು . ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು : 
“ಹೋಗು, ಇವಾನ್ ! ಒಂದು ಎತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಾ , ಇವತ್ತಿನ ಅಡಿಗೆಗೆ ! ” 

ಯುವಕ ಡೇಗನ್‌ನ ಪಶುಗಳ ಮುಂದೆ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದ. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಪಶುಗಳ 
ಬಾಲಗಳನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟ ತೊಡಗಿದ. ಡೇಗನ್ ತುಂಬ ಹೊತ್ತು ಕಾಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ಯಾಕೆ 
ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೋಡಲು ಓಡಿ ಬಂದಿತು . 

“ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ , ಇವಾನ್ ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು . 

“ಒಂದೇ ಒಂದು ಎತ್ತನ್ನು ತರುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ತರಬೇಕೆಂಬ 
ಆಸೆ ” ಅವನೆಂದ . 

“ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗ! ನೀನು ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಂದು ಎತ್ತೂ 
ಉಳಿಯೊಲ್ಲ! ” ಡೇಗನ್ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿತು. 

ಅದು ಒಂದು ಎತ್ತನ್ನು ಕೊಂದು , ಚರ್ಮ ಸುಲಿದು , ಮಾಂಸವನ್ನೂ ಚರ್ಮವನ್ನೂ 
ಮನೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು . ಮನೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಇವಾನ್‌ಗೆ ಕೊಟ್ಟು 
ಹೇಳಿತು : 

“ ತಗೋ , ಈ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ನೀರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಾ .” 

ಇವಾನ್ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ . ಬಾವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡು 
ಹೋದ. ಆಮೇಲೆ ಬಾವಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟ . ಅಷ್ಟೆ ಅವನು ಮಾಡಿದ್ದು , ನೀರು ತುಂಬಿದ ಆ 
ಚರ್ಮವನ್ನು ಹೊರಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುವುದು ಅವನ ಕೈಲಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನು ಮರದಿಂದ ಒಂದು 
ಗುದ್ದಲಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಾವಿಯ ಸುತ್ತ ಅಗೆಯ ತೊಡಗಿದ. 

ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಇವನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನೋಡಲು 
ಡೇಗನ್ ಓಡಿ ಬಂದಿತು . 

“ ಇದೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ , ಇವಾನ್ ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು . 

“ ಅಯೋ , ಆ ಪುಟ್ಟ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನೀರು ಹೊರುತ್ತಾರೆ ! ಇಡೀ ಬಾವಿಯನ್ನೇ 
ತೆಗೆದು ತರುತ್ತೇನೆ. ” 

“ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗ! ” ಡೇಗನ್ ಎಂದಿತು . ಇವಾನ್‌ನ ಭಾರಿ ಬಲವನ್ನು ಕಂಡು ದಿಗಿಲು 
ಬಿದ್ದಿತು . ತಾನೇ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಒಯ್ದಿತು. 

“ಹೋಗಲಿ , ಹೋಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸೌದೆಯನ್ನಾದರೂ ಕಡಿದು ತಾ ! ” ಎಂದದು ಇವಾನ್‌ಗೆ 
ಹೇಳಿತು . “ ಒಂದೇ ಒಂದು ಒಣಗಿದ ಓಕ್ ಮರವನ್ನು ಕಿತ್ತು ತಾ , ಸಾಕು ! ” 

“ ನನಗದೆಲ್ಲ ಆಗೊಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಓಕ್ ಮರವನ್ನು ಯಾರು ಕಿತ್ತು ತರುತ್ತಾರೆ ? 
ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಮರಗಳನ್ನಾದರೂ ಕಿತ್ತು ತಾ ಅಂದರೆ ಅದು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ” ಇವಾನ್ ಕೋಪಗೊಂಡ 
ವನಂತೆ ನಟಿಸಿ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ. 

ಡೇಗನ್ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿತು . ಆಮೇಲೆಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತು ತಿನ್ನ ತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಇವಾನ್ 
ಅದರ ಜೊತೆಊಟಕ್ಕೆ ಕೂರಲಿಲ್ಲ . ತಾನು ತಿನ್ನುವುದು ಎಷ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದರೆ 
ತಾನು ಅಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅದು ಊಹಿಸಿ ತಿಳಿದು ಬಿಡುವುದು ಎಂದು ಅವನು 
ಹೆದರಿದ್ದ. ಡೇಗನ್ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಂಸವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ ಸ್ವಲ್ಪವಷ್ಟೆ ಉಳಿದಾಗ 
ಯುವಕ ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಎಳ್ಳಷ್ಟು ತಿಂದು ಹೇಳಿದ : 

“ ಏನು ಇಷ್ಟೇ ಇದೆ. ಇದು ಯಾರಿಗೆ ಸಾಕು ? ” 

“ಹೋಗಲಿ , ಬಾ , ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅವಳು ಸೀಕಡುಬು ಮಾಡಿ 
ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ ! ” ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು . 

“ ಹುಂ . ನಡಿ, ಹೋಗೋಣ! ” ಇವಾನ್ ಹೇಳಿದ. ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡ : “ ಅಯೋ , 
ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕತೆ ಮುಗೀತು ಅಂತಲೇ ! ” 

ಅವರು ಡೇಗನ್‌ನ ತಾಯಿಯ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು . ಅಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಪೀಪಾಯಿಗಳ 
ತುಂಬ ಸೀಕಡುಬು ತಿನ್ನಲು ಕೊಡಲಾಯಿತು. 

ಇವಾನ್‌ನೂ ಡ್ರಗನ್ನೂ ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತರು. ಟ್ರೇಗನ್ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದ 
ರಂತೆ ಸೀಕಡುಬನ್ನು ನುಂಗ ತೊಡಗಿತು . ಇವಾನ್ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವಂತೆ ಸೋಗುಹಾಕಿದ , ಅಷ್ಟೆ . 
ಸೀಕಡುಬುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಂಗಿಯ ತೋಳುಗಳೊಳಕ್ಕೂ ಎದೆಯ ಬಳಿಯೂ 
ತುರುಕಿಕೊಂಡ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಪೀಪಾಯಿಗಳು ಬೇಗನೆಯೇ ಬರಿದಾದವು. ಡೇಗನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು 
ಹೇಳಿತು : 
- “ ಬಾ , ಕಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಶಾಲಿ ಅನ್ನೋ 
ದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ” 

“ ಹುಂ . ನಡಿ , ಹೋಗೋಣ! ” ಇವಾನ್ ಒಪ್ಪಿದ. 

ಅವರು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಡೇಗನ್ ಅದರ ಸುತ್ತ 
ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಯಿಂದ ಕಿಡಿಗಳು ಹಾರಿದವು! 

“ ಅದು ಏನು ಮಹಾ! ” ಇವಾನ್ ಹೇಳಿದ. “ನೀನು ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯಿಂದ ನೀರು ಹೊರ 
ಬರುವ ಹಾಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.” 

ಅವನು ತಾನೇ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯ ಸುತ್ತ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತಂದು ತನ್ನ ಶರೀರವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ 
ಬಲವಾಗಿ ಒತ್ತಿದ. ಅವನ ಅಂಗಿಯ ತೋಳುಗಳಲ್ಲೂ ಎದೆಯ ಬಳಿಯ ಇದ ಸೀಕಡುಬುಗಳು 
ಜಜ್ಜಿ ಹೋದಂತಾಗಿ ನೀರು ಹೊರ ಸುರಿಯ ತೊಡಗಿತು . 

“ನೋಡಿದೆಯಾ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ! ” ಅವನೆಂದ. 
ಡೇಗನ್ ಹೆದರಿ ನಡುಗ ತೊಡಗಿತು . 

“ಹೋಗಲಿ , ಬಾ , ಇವಾನ್ , ನಾವು ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕಿನೋಡೋಣ. ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ 
ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕಬಲ್ಲರು, ನೋಡೋಣ” ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು . ಅದು ಎಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕಿ 
ತೆಂದರೆ ಸುತ್ತ ಇದ್ದ ಗಿಡಮರಗಳೆಲ್ಲ ಬುಡದವರೆಗೂ ಬಾಗಿದವು. 

“ಈಗ ನಾನೇನು ಮಾಡುವುದು ? ” ಎಂದು ಇವಾನ್ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡ. ಸುತ್ತ 
ನೋಡಿದ. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದಿತು . ಅವನೆಂದ : 

“ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊ , ಡೇಗನ್ ! ನಾನೀಗ ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕು 
ತೇನೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗುಡ್ಡೆಗಳು ಕಿತ್ತು ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತವೆ !” 

ಡೇಗನ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಇವಾನ್ ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕುತ್ತ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡನ್ನು ಎತ್ತಿ 
ಕೊಂಡು ಅದರಿಂದ ಡೇಗನ್‌ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬಲವಾಗಿ ಬಾರಿಸಿದ. ಡೇಗನ್ ನೋವಿನಿಂದ 
ನುಲಿಯಿತು. 

“ಹೌದು, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ ” ಎಂದಿತು ಅದು. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನನ್ನ 
ಕಣ್ಣುಗುಡ್ಡೆಗಳು ಇನ್ನೇನು ಕಿತ್ತು ಬಂದು ಬಿಡಲಿದವು! ” 

ಅದು ಇವಾನ್‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದಿತೆಂದರೆ ಇವಾನ್‌ನ ಜೊತೆ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿ 
ಸಲೂ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವಾನ್‌ನಿಗೆ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯ ಸರಹದ್ದಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ 
ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅನಂತರ ಅದೂ ಅದರ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಇವಾನ್‌ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಯಿ 
ಸುವುದು ಅಂತ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡ ತೊಡಗಿದವು. 

“ ಅವನು ಒಳಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಜೊತೆಗೇ ಅವನ ಮನೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿ 
ಬಿಡೋಣ” ಎಂದವು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದವು. 

ಆದರೆ ಇವಾನ್ ಅವುಗಳ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟ . ತನ್ನ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ 
ಅವಿತು ಕುಳಿತ . 


ಅವು ಅವನ ಮನೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿದವು. ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಅಡಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಿಂದ 
ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಹೊರಬಂದು ಬೂದಿಯಾಗಿದ್ದ ಮನೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತ. ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗೆ 
ಮೆತ್ತಿದ್ದ ಬೂದಿಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಳ್ಳುವವನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತ ನಿಂತ . 
ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಡೇಗನ್ ಬೆಕ್ಕಸಬೆರಗಾಗಿ ನಿಂತಿತು. 

“ ಏನು , ನೀನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೀಯ , ಇವಾನ್ ? ” ಎಂದದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಭಯ 
ಗಳಿಂದ ಕೇಳಿತು . 

“ ಯಾಕಿರಬಾರದು ! ” ಇವಾನ್ ಹೇಳಿದ, “ ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ನನಗೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ 
ನಿದ್ದೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಸೊಳ್ಳೆ ಕಚ್ಚಿತು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ .” 

“ಇವನು ಎಂಥ ಮನುಷ್ಯನಪ್ಪ ! ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯ ಇವನಿಗೆ ಏನೂ ಮಾಡಲಾರದಲ್ಲ ! ” 
ಎಂದು ಡೇಗನ್ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿತು. ಅವನಿಗೆ ಹೆದರಿ ಅದು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು 
ಹೋಯಿತು. ಅದು ಆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆಂದೂ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ.