ಒಂದು ಸಾರಿ ಒಂದು ನರಿ ಒಂದು ಕೋಳಿಮರಿಯನ್ನು ಕದ್ದಿತು. ಅದನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು 
ಓಡಿತೂ , ಓಡಿತೂ , ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯೋಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಕತ್ತಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗುಡಿ 
ಸಿಲು ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದು ಅದರೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ಒಳಗೆ ಕೆಲವು ಜನ ಕೂತಿದ್ದರು . 

“ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಜ್ಜನರೇ ! ” 
“ ನಮಸ್ಕಾರ, ನರಿಯಕ್ಕ ! ” 
“ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಈ ರಾತ್ರಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತೀರ? ” 

“ ಅಯ್ಯೋ , ನರಿಯಕ್ಕ ! ನಮ್ಮ ಗುಡಿಸಿಲು ಚಿಕ್ಕದು. ನಮಗೇ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನನ್ನು 
ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸೋದು! ” 

“ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ , ಹೇಗೊ ಹೊಂದಿಸಿಕೊತೀನಿ. ಈ ಬೆಂಚಿನ ಕೆಳಗೇ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿ 
ಕೋತೀನಿ, ಬಾಲವನ್ನೇ ಹೊದ್ದುಕೊತೀನಿ. ಹೇಗೋ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ ಸಾಕು ! ” 

“ ಸರಿ, ಹಾಗಾದರೆ , ಹಾಗೇ ಮಾಡು. ” 
“ ನನ್ನ ಈ ಕೋಳಿಮರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇಡಲಿ ? ” 
“ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ ಕೆಳಗೆ ಇರಿಸು . ” 

ನರಿ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿತು . ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದ ಹಾಗೆ ಎದ್ದು ಕೋಳಿಮರಿ 
ಯನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಿ ಪುಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿತು. 
ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ತಾನೇ ಎದ್ದಿತು . ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು 
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹೇಳಿತು . 

“ ನನ್ನ ಕೋಳಿಮರಿ ಎಲ್ಲಿ ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು . 
“ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ ಕೆಳಗೇ ಇರಬೇಕು.” 
“ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಾನು ನೋಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ.” 
ಹಾಗೆಂದು ಅದು ಜೋರಾಗಿ ಅಳ ತೊಡಗಿತು . 

“ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದುದೆಲ್ಲ ಈ ಕೋಳಿಮರಿ ಒಂದೇ . ಈಗ ಅದೂ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತಲ್ಲ ” 
ಎಂದದು ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಅಳ ತೊಡಗಿತು . “ ಈಗ ನೀವು ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಬಾತುಕೋಳಿ 
ಕೊಡಬೇಕು ! ” 

ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾತುಕೋಳಿಕೊಟ್ಟರು. ನರಿ ಬಾತುಕೋಳಿಯನ್ನು 
ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುರುಕಿಕೊಂಡು ಓಡಿತು . ಓಡಿತೂ , ಓಡಿತೂ , ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯೋಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಕತ್ರ 
ಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗುಡಿಸಿಲು ಕಾಣಿಸಿತು . ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ 
ಹೇಳಿತು : 

“ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಜ್ಜನರೇ ! ” 
“ ನಮಸ್ಕಾರ , ನರಿಯಕ್ಕ !” 
“ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಈ ರಾತ್ರಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರೋಕೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತೀರ ? ” 

“ಎಲ್ಲಾಗುತ್ತೆ ನರಿಯಕ್ಕ ! ಈ ಗುಡಿಸಿಲು ನಮಗೇ ಚಿಕ್ಕದು. ನಿನಗೆಲ್ಲಿಂದ ಸ್ಥಳ 
ತರೋಣ? ” 

“ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ! ಹೇಗೊ ಹೊಂದಿಸಿಕೊತೀನಿ. ಈ ಬೆಂಚಿನ ಕೆಳಗೇ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿ 
ಕೋತೀನಿ, ಬಾಲವನ್ನೇ ಹೊದ್ದುಕೊತೀನಿ. ಹೇಗೋ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ ಸಾಕು ! ” 

“ ಸರಿ, ಹಾಗಾದರೆ, ಹಾಗೇ ಮಾಡು ! ” 
“ ನನ್ನ ಬಾತುಕೋಳಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ ? ” 
“ಕಣಜದಲ್ಲಿರಿಸು, ವರಟೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ.” 
- ನರಿ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿತು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆದ್ದು ಬಾತುಕೋಳಿಯನ್ನು ತಿಂದು 
ಹಾಕಿ ಪುಕ್ಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿತು. 

ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಎದ್ದು ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಆತಿಥೇ 
ಯರಿಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹೇಳಿತು . 
“ ನನ್ನ ಬಾತುಕೋಳಿ ಎಲ್ಲಿ ?” ಅದು ಕೇಳಿತು . 
ಅವರು ಕಣಜದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು . ಬಾತುಕೋಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. 
ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಹೇಳಿದ: 

“ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ? ಬಹುಶಃ ನಾವು ಅದನ್ನೂ ವರಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆವೋ 
ಏನೋ ? ” 

ನರಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳ ತೊಡಗಿತು : 
- “ ಅಯ್ಯೋ , ಏನು ಮಾಡೋದು? ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದುದೆಲ್ಲ ಇದೊಂದು ಬಾತುಕೋಳಿ 
ಯಷ್ಟೆ. ಈಗ ಅದೂ ಹೋಯಿತಲ್ಲ ! ” 

ಅದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತ ಹೇಳಿತು : “ನೀವು ಬಾತುಕೋಳಿಯ ಬದಲಿಗೆ ನನಗೆ ಒಂದು 
ವರಟೆ ಕೊಡಬೇಕು.” 

ವಿಧಿ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ನರಿಗೆ ಒಂದು ವರಟೆ ಕೊಟ್ಟರು. ನರಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಚೀಲದಲ್ಲಿ 
ತುರುಕಿಕೊಂಡು ಓಡಿತು . ಓಡಿ , ಓಡಿತ . ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯೋಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಕತ್ತಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. 
ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗುಡಿಸಿಲು ಕಾಣಿಸಿತು . ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ 
ಹೇಳಿತು : 
- “ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಜ್ಜನರೇ , ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರೋಕೆ ಅವಕಾಶ 
ಕೊಡ್ತೀರ? ” 

- “ ಅಯೊ , ಅದೆಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತೆ , ನರಿಯಕ್ಕ ! ಈ ಗುಡಿಸಿಲು ನಮಗೇ ಚಿಕ್ಕದು. ನಿನಗೆಲ್ಲಿಂದ 
ಸ್ಥಳ ತರೋಣ? ” 

“ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಹೇಗೋ ಹೊಂದಿಸಿಕೋತೀನಿ. ಈ ಬೆಂಚಿನ ಕೆಳಗೇ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿ 
ಕೊತೀನಿ, ಬಾಲವನ್ನೇ ಹೊದ್ದುಕೊತೀನಿ ಹೇಗೋ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ ಸಾಕು ! ” 

“ ಸರಿ, ಹಾಗಾದರೆ ಹಾಗೇ ಮಾಡು !” 
“ ನನ್ನ ವರಟೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ ? ” 
“ಕಣಜದಲ್ಲಿಡು , ಕುರಿಗಳ ಜೊತೆ.” 

ನರಿ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿತು . ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆದುವರಟೆಯನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಿ ಪುಕ್ಕ 
ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿತು. 

ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಎದ್ದು ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಆತಿಥೇಯ 
ರಿಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ ಹೇಳಿತು . 

“ ನನ್ನ ವರಟೆ ಎಲ್ಲಿ ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು . 
ಅವರು ಕಣಜದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು . ವರಟೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅದು ಹೇಳಿತು : 
“ ಅಯ್ಯೋ , ನಾನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದೀನಿ. ಎಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ ಆದುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ 
ಬಳಿ ಇದ್ದುದೆಲ್ಲ ಅದೊಂದು ವರಟೆಯಷ್ಟೆ. ಈಗ ಅದೂ ಹೋಯಿತಲ್ಲ ! ” 

ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಹೇಳಿದ : 
“ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ? ಕುರಿಗಳು ಅದನ್ನು ತುಳಿದು ಹಾಕಿದವೋ ಏನೋ ! ” 

“ ಅದು ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನೀವು ನನಗೆ ವರಟೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಒಂದು ಕುರಿ ಕೊಡಿ” ನರಿ 
ಎಂದಿತು . 

ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕುರಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಚೀಲದೊಳಕ್ಕೆ ತುರುಕಿ 
ಕೊಂಡು ಓಡಿತು. ಓಡಿತೂ , ಓಡಿತ . ಮತ್ತೆ ಕತ್ತಲೆಯಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗುಡಿಸಿಲು 
ಕಾಣಿಸಿತು . ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿತು : 

“ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಜ್ಜನರೇ ! ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರೋಕೆ ಅವಕಾಶ 
ಕೊಡ್ತೀರ? ” 

“ ಅಯ್ಯೋ , ಅದೆಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತೆ , ನರಿಯಕ್ಕ ? ಈ ಗುಡಿಸಿಲು ನಮಗೇ ಚಿಕ್ಕದು. ನಿನಗೆಲ್ಲಿಂದ 
ಸ್ಥಳ ತರೋಣ? ” 

“ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಹೇಗೋ ಹೊಂದಿಸಿಕೊತೀನಿ, ಈ ಬೆಂಚಿನ ಕೆಳಗೇ ಮುದುಡಿ ಮಲಗಿ 
ಕೋತೀನಿ, ಬಾಲವನ್ನೇ ಹೊದ್ದಿಕೋತೀನಿ. ಹೇಗೋ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ ಸಾಕು !” 

“ ಸರಿ. ಹಾಗೇ ಮಾಡು, ಹಾಗಾದರೆ ! ” 
“ ನನ್ನ ಕುರಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಿ ? ” 
“ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬಿಡು. ” 

ನರಿ ಹಾಗೇ ಮಾಡಿತು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆದ್ದು ಕುರಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಿತು. 
ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಎದ್ದು ಮುಖ ತೊಳೆದು ಆತಿಥೇಯರಿಗೆ ಸುಪ್ರಭಾತ - 
ಹೇಳಿತು . 

“ ನನ್ನ ಕುರಿ ಎಲ್ಲಿ ? ” ಅದು ಕೇಳಿತು . 
ಆಮೇಲೆಕೂತುಕೊಂಡು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳ ತೊಡಗಿತು : 

“ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದೀನಿ. ಎಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ ಆದುದಿಲ್ಲ ! ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದು 
ದೆಲ್ಲ ಆ ಕುರಿಯಷ್ಟೆ . ಈಗ ಅದೂ ಹೋಯಿತು ! ” 
ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಹೇಳಿದ: 

“ ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ? ನಮ್ಮ ಸೊಸೆ ದನಕರುಗಳನ್ನು ಮೇಯಲು ಬಿಟ್ಟಾಗ ಕುರಿಯನ್ನೂ 
ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳೋ ಏನೋ ! ” 

“ ಅದು ಏನೇ ಆಗಲಿ, ನೀವು ನನಗೆ ಕುರಿಯ ಬದಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸೊಸೆಯನ್ನು ಕೊಡಿ” ನರಿ 
ಹೇಳಿತು . 

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಳ ತೊಡಗಿದರು . ಯಜಮಾನ ಅತ್ಯ , ಯಜಮಾನಿ ಅತ್ತಳು, 
ಮಗ ಅತ್ಯ , ಮಗನ ಮಕ್ಕಳು ಅತ್ತರು. ಆದರೆ ನರಿ ಮಾತ್ರ ಇದಾವುದಕ್ಕೂ ಗಮನ ಕೊಡದೆ 
ಸೊಸೆಯನ್ನು ಚೀಲದಲ್ಲಿ ತುರುಕಿ ಇರಿಸಿ, ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಯಿತು. ಅದು ಹೊರಗೆ 
ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಮನೆಯ ಮಗ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಚೀಲದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಅವಳ ಸ್ಥಳ 
ದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿ ಕೂರಿಸಿ ಹಾಗೇ ಗಂಟುಹಾಕಿ ಇರಿಸಿದ . 

ನರಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಂತು . ಚೀಲ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿತು . ಹೋಗುತ್ತಾ ತನ್ನಲ್ಲೇ ಹೇಳಿ 
ಕೊಂಡಿತು : 

“ಓಹ್ ಎಲ್ಲ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ತು .ಕೋಳಿಹೋಯ್ತು, ಬಾತುಕೋಳಿ ಬಂತು . ಬಾತು 
ಕೋಳಿಹೋಯಿತು, ವರಟೆ ಬಂತು . ವರಟೆ ಹೊಯಿತು, ಕುರಿ ಬಂತು . ಕುರಿ ಹೋಯಿತು, 
ಹುಡುಗಿ ಬಂದಳು ! ” 

ಅದು ಚೀಲವನ್ನು ಕೆಳಗಿರಿಸಿತು .ಕೂಡಲೇ ಒಳಗಿನಿಂದ “ಗುರ್ ” ಅನ್ನುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂತು. 

“ ಅಯ್ಯೋ , ಇದೇನು ಈ ಹುಡುಗಿ ಭಯದಿಂದ ನಾಯಿಯ ಹಾಗೆ ಗುರುಗುಟ್ಟುತಾಳಲ್ಲ . 
ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡೋಣ ಎಂಥವಳು ಇವಳು ಅಂತ ! ” ಎಂದುಕೊಂಡು ಅದು ಚೀಲ ಬಿಚ್ಚಿತು. 
ಕೂಡಲೇ ನಾಯಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಂತು . ನರಿ ಓಡಿತು . ಅದನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ನಾಯಿ . 
ನರಿ ಕಾಡಿನ ಒಳಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ದೂರಹೋಯಿತು. ಆದರೂ ನಾಯಿ ಅದರ ಹಿಂದೆಯೇ ! 
ಕೊನೆಗೆ ನರಿ ತನ್ನ ಬಿಲ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು . ಅಲ್ಲೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿತು . ಒಳ ಹೋಗಲಾರದೆ ನಾಯಿ 
ಹೊರಗೇ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿತು . 

ಒಳಗೆ ಕುಳಿತ ನರಿ ಕೇಳ ತೊಡಗಿತು : 

“ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಿವಿಗಳೇ , ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಕಿವಿಗಳೇ , ಹೇಳಿ ನೋಡೋಣ. ನೀವು ಆ ನೀಚ 
ನಾಯಿಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಓಡಿದಾಗ ನಿಮಗೇನು ಅನಿಸ್ತು ? ” 

ಪುಟ್ಟ ಕಿವಿಗಳು ಹೇಳಿದವು: “ ನಮಗೇನು ಅನಿಸ್ತು ಅಂದರೆ, ನರಿಯಕ್ಕ , ಎಲ್ಲಿ ಆ ನೀಚ 
ನಾಯಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಮೈ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತೋ , ಅಂತ ! ” 
“ ವಂದನೆಗಳು , ಕಿವಿಗಳೇ ! ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಜೊತೆ ಬಂಗಾರದ ಓಲೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ! ” 
ನರಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು : 

“ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪಾದಗಳೇ , ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಪಾದಗಳೇ ! ಹೇಳಿ ನೋಡೋಣ. ನೀವು ಆ 
ನೀಚ ನಾಯಿಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಓಡಿದಾಗ ನಿಮಗೇನು ಅನಿಸ್ತು ? ” 

“ ನಮಗೇನು ಅನಿಸ್ತು ಅಂದರೆ, ನರಿಯಕ್ಕ , ಆ ನೀಚ ನಾಯಿಗೆ ನೀನು ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳದ ಹಾಗೆ, 
ಅದು ನಿನ್ನ ಚಿನ್ನದ ಮೈ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹರಿಯದ ಹಾಗೆ, ಬೇಗ ಓಡಬೇಕು. ಅಂತ ! ” 

“ ವಂದನೆಗಳು ನಿಮಗೆ, ಪಾದಗಳೇ ! ವಂದನೆಗಳು , ಮುದ್ದಿನ ಪಾದಗಳೇ ! ನಾನು ನಿಮಗೆ 
ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಿಮ್ಮಡಿಗಳಿರುವ ಚಿನ್ನದ ಕೆಂಪು ಬೂಟುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ! ” 

ಆಮೇಲೆ ನರಿ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು : 
“ನೀನು ಆ ನೀಚ ನಾಯಿಯಿಂದ ಓಡಿದಾಗ ಏನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದೆ , ಪೊರಕೆ ಬಾಲವೇ ? ” 

ಬಾಲ ಉತ್ತರಿಸಿತು : “ಮೊದಲು ಜೋರಾಗಿ ಓಡೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಆಮೇಲೆ, ಹಾಳಾಗಿ 
ಹೋಗಲಿ. ನಾಯಿ ನರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ ಏನಂತೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ನಿಧಾನ ಮಾಡಿದೆ. ” 

ನರಿಯಕ್ಕನಿಗೆ ತುಂಬ ಕೋಪ ಬಂತು . ಬಾಲವನ್ನು ಬಿಲದಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಹೇಳಿತು : 
“ಹೇಯ್, ನಾಯಿ ! ತಗೋ ನನ್ನ ಈ ಬಾಲವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಕಚ್ಚಿಕೋ ! ” 

ನಾಯಿ ಗಬಕ್ಕನೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಎಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಕಚ್ಚಿತೆಂದರೆ ನರಿಯ ಇಡೀ ಬಾಲವೇ 
ಅದರ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿತು . ನಾಯಿ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. 

ಅನಂತರ ನರಿ ಮೊಲಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯಿತು. ಬಾಲವಿಲ್ಲದ ನರಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಮೊಲ 
ಗಳಿಗೆ ನಗು ಬಂತು . ಅವು ಪಕ್ಕೆ ಬಿರಿಯುವಂತೆ ನಕ್ಕವು. 

ನರಿ ಹೇಳಿತು : “ ಬಾಲ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ಏನಂತೆ ? ನಾನು ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚೆನ್ನಾಗಿ 
ಕುಣಿತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಬಲ್ಲೆ ! ” 

“ ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ? ” 
“ ಅದೇನು ಸರಳ ! ನಿಮ್ಮ ಬಾಲಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ಗಂಟು ಹಾಕಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಗುತ್ತೆ . ” 
“ ಸರಿ , ಹಾಗಾದರೆ ಗಂಟು ಹಾಕು ! ” 

ನರಿ ಮೊಲಗಳ ಬಾಲಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸೇರಿಸಿ ಗಂಟು ಹಾಕಿತು . ಆಮೇಲೆ ತಾನೇ 
ಗುಡ್ಡ ಏರಿ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಿರುಚಿ ಹೇಳಿತು : 

“ ಅಯೋ , ಬೂದುತೋಳ ಬರಿದೆ. ಓಡಿ ಹೋಗಿ, ಮೊಲಗಳೇ ! ಓಡಿ ! ” 
ಮೊಲಗಳು ಓಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಬಾಲಗಳೆಲ್ಲ ಗಂಟಾಗಿವೆ. ಅವುಜೋರಾಗಿ 
ಎಳೆದು ದೌಡಾಯಿಸಿದವು. ಎಲ್ಲವುಗಳ ಬಾಲಗಳೂ ಕಿತ್ತು ಬಂದವು. ತುಂಬ ದೂರ ಓಡಿ ಹೋದ 
ಮೇಲೆ ಅವು ನಿಂತು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡವು. ಒಂದಕ್ಕೂ ಬಾಲವಿರಲಿಲ್ಲ ! 

- ಎಲ್ಲವೂ ಕಲೆತು ಆ ತಂತ್ರಗಾರ ನರಿಗೆ ಹೇಗಾದರೂ ಬುದ್ದಿ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸ 
ತೊಡಗಿದವು. ಆದರೆ ನರಿಯಕ್ಕ ಇವುಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತು. ತನಗೆ ಅಪಾಯ 
ಕಾದಿದೆ ಅಂತ ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಅದು ಆ ಕಾಡಿನಿಂದಲೇ ದೂರ ಓಡಿ ಹೋಯಿತು. 
ಅಂದಿನಿಂದ ಯಾರೂ ಆ ನರಿಯನ್ನು ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊಲಗಳೂ ಅಂದಿನಿಂದ ಬಾಲಗಳಿಲ್ಲ 
ದೆಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಿವೆ.