ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದ. ಅವನು ತನ್ನ ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿ 
ನಿಂದಲೂ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. 

ಒಂದು ದಿನ ಎಂಟು ಪೂದ್ * ಗಳಷ್ಟು ತೂಗುವ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗುಂಡೊಂದು ಆಕಾಶ 
ದಿಂದ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತು. ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಮಾಷೆ ಮಾಡು 
ತಿದ್ದ. ಅದನ್ನು ಚಾಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಎಸೆದು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. 

ಕಲ್ಲು ಗುಂಡಿನೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಬಯು 
ತಿದ್ದಳು . ಅಷ್ಟು ಭಾರವಾದ ಕಲ್ಲುಗುಂಡು ಅವನಿಗೆ ಅಪಾಯ ತರಬಹುದೆಂದು ಅವಳು ಅಂಜಿ 
ದ್ದಳು. ಆದರೆ ಅವನು ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . 
- ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ದೊರೆ 
ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಏನಾಯಿತೊಂದರೆ , ಒಂದು ಡೇಗನ್ ಪ್ರಾಣಿ* * ಬಂದು ಕಾಟ 
ಕೊಡ ತೊಡಗಿತು . ಅದು ಒಂದೊಂದೂ ಮೂವತ್ತು ಪೂದ್ ತೂಗುವ ಕಲ್ಲುಗುಂಡುಗಳನ್ನು 
ಆ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ತಂದು ಹಾಕಿ ಅವುಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅರಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಅನಂತರ 
ತನಗೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ದೊರೆಯನ್ನು ಪೀಡಿಸ ತೊಡ 
ಗಿತು . 


* ಒಂದು ರಷ್ಯನ್ ತೂಕದ ಅಳತೆ, 16 .38ಕಿ . ಗ್ರಾಂ .ಗೆ ಸಮ . - ಸಂ . 
** ಕಾಲ್ಪನಿಕ ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಾವು, - ಸಂ . 
ದೊರೆಗೆ ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು. ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗೂ ದೂತರನ್ನು ಅಟ್ಟಿದ. 
ಈ ಡೇಗನ್ ಪ್ರಾಣಿಯ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಡಿ ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಸೈರ್ಯವುಳ್ಳ 
ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ . 

ಈ ಸುದ್ದಿ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಕಿವಿಗೂ ಬಿದ್ದಿತು . ಅವನು ಜಂಭದಿಂದ ಹೇಳಿದ: 
“ ನಾನು ಈ ಚಾಟಿಯಿಂದಲೇ ಡೇಗನ್ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆ ! ” 

ಅವನು ತಮಾಷಿಗೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದವರು 
ನಿಜಕ್ಕೂ ನಂಬಿದರು . ಅಂತೆಯೇ ದೊರೆಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದರು . ದೊರೆಕೂಡಲೇ ಅವನನ್ನು 
ಕರೆತರುವಂತೆ ದೂತರನ್ನು ಅಟ್ಟಿದ. 

ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ದೊರೆ ಹೇಳಿದ : 

“ನೀನೇನೋ ಹೇಗನ್ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದೆಯಂತೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಕೊಲ್ಲ 
ಬಲ್ಲೆಯಾ ? ನೀನಿನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯ ! ” 

“ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದರೇನಂತೆ, ನಾನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆ ! ” ಅವನೆದ. 

ಸರಿ , ದೊರೆ ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ದಳ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ. ಕುರುಬ ಹುಡುಗ 
ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನೆಂದರೆ ಅವನು ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ಇಪ್ಪತ್ತು 
ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದನೇನೋ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು . 

ಇದನ್ನು ಕಂಡು ದೊರೆ ಬೆರಗಾಗಿ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟ . 
ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಹೇಗನ್ ಅರಮನೆಯ ಬಳಿಗೆ , ಸುಮಾರು ಕಲ್ಲೆಸೆತದ ದೂರ 
ಇರುವವರೆಗೂ , ಕರೆದೊಯ್ದ . ಆಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ: 

“ 

ನೋಡಿ, ನೀವು ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿ . ಅಕೋ , ಆ ಹೊಗೆಕೊಳವಿ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದರಿಂದ ಹೊಗೆ 
ಬಂದರೆ ನಾನು ಡೈಗನ್ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ಉರಿ ಬಂದರೆ 
ಡೇಗನ್ ಪ್ರಾಣಿಯೇ ಗೆದ್ದಿತು ಅಂತ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಗೊತ್ತಾಯಿತಾ ? ” 

ಹಾಗೆ ಹೇಳಿ ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಒಬ್ಬನೇ ದ್ರೇಗನ್‌ನ ಅರಮನೆ ಒಳಹೊಕ್ಕ. ಡೇಗನ್ 
ತಾನೊಬ್ಬ ಬಹಳ ಬಲಶಾಲಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು . ಬಾಯಿಯಿಂದ ಉರಿ ಉಗುಳುತ್ತಲೇ 
ಅದು ತನ್ನ ಎದುರು ಬರುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲ ದೂರವೇ ಇರಿಸುತ್ತಿದ್ದಿತು . ಈ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನನ್ನು 
ಕಂಡಾಗಲೂ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿತು . ಆದರೆ ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಕಣ್ಣು ಕೂಡ ಮಿಟುಕಿಸ 
ಲಿಲ್ಲ. 

“ಓಹೋ , ಪರವಾಗಿಲ್ಲ . ನೀನು ಧೈರ್ಯವಂತ , ಯಾತಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ, ಹುಡುಗ ? ” 
ಡ್ರಗನ್ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಕೇಳಿತು . ನನ್ನ ಜೊತೆಹೋರಾಡಲು ಬಂದೆಯಾ, ಅಥವಾ ಶಾಂತಿ ಮಾಡಿ 
ಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದೆಯಾ ? ” 

“ ನಾನು ಹೋರಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೀನಿ ! ನಿನ್ನಂಥವರ ಜೊತೆ ಶಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳು 
ವಷ್ಟು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳೀತೀನಿ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆಯಾ? ” 

“ ಹಾಗಾ ? ಹೋಗು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮೈ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಬಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂರು ವರ್ಷ 
ಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಬಾ . ಆಮೇಲೆ ಹೋರಾಡೋಣ! ” ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು . 

“ ಏನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ . ನನಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ! ” 
“ ಯಾವ ಆಯುಧ ತಂದಿದೀಯ ? ” 
“ ನನ್ನ ಈ ಚಾಟಿ ! ” 

ಹಾಗೆಂದು ಅವನು ಯೋಗನ್‌ಗೆ ತನ್ನ ಚಾಟಿ ತೋರಿಸಿದ . ಅದರ ಬಾರು ಒಂದು ಇಡೀ 
ಎತ್ತಿನ ಚರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು . ಅದರ ತುದಿಗೆ ಎಂಟು ಪೂದ್ ತೂಗುವ ಆ ಕಲ್ಲು 
ಗುಂಡನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು , 
“ ಬಾ , ಹಾಗಾದರೆ, ನೀನೇ ಶುರು ಮಾಡು ! ” ಡೇಗನ್ ಹೇಳಿತು . 
“ ಇಲ್ಲ. ನೀನೇ ಶುರು ಮಾಡು ! ” 
ಡೇಗನ್ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಬಳಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಿತು . 
ಆ ಖಡ್ಗ ಮೂರು ಮಿಾಟರ್ ಉದ್ದವಾಗಿತ್ತು , ಗಡುಸಾದ ಉಕ್ಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದುದಾಗಿತ್ತು . 
ಆದರೂ ಅದು ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿತು . ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೂ ಹಾನಿಗೊಳಗಾಗದೆ, 
ಮಿಸುಕದೆ, ನಿಂತಿದ್ದ. 

“ ನಿನ್ನದು ಆಯಿತಲ್ಲ . ಈಗ ಹಿಡಿ ನನ್ನ ಹೊಡೆತವನ್ನು ! ” ಎಂದು ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಕೂಗಿ 
ಹೇಳಿದ. 


ಅವನು ದ್ವೇಗನ್‌ಗೆ ತನ್ನ ಚಾಟಿಯಿಂದ ಎಂತಹ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದನೆಂದರೆ ಡೇಗನ್ ನಿಂತ 
ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿತು . ಅರಮನೆಯ ಹೊಗೆಕೊಳವಿಯ ಮೂಲಕ ಹೊಗೆ ಹೊರ ಬಂದಿತು. 
ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಕುರುಬ ಹುಡುಗನೊಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸೈನಿಕರು ಅಮಿತಾನಂದಗೊಂಡರು . ವಾದ್ಯ 
ಗಾರರು ವಾದನಗಳನ್ನು ನುಡಿಸಿದರು . ಗಾಯಕರು ಹಾಡಿದರು . ಕುರುಬ ಹುಡುಗನನ್ನು ಸಂಧಿ 
ಸಲು ದೊರೆಯೇ ಹೊರಬಂದ. ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಅರಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದ . 
ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ. ಯುವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ 
ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಟ್ಟ. ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು . 


121 


ಆದರೆ ಇದು ನೆರೆಹೊರೆಯ ಕೆಲವು ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಅತೃಪ್ತಿ ತಂದಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಕುರುಬ 
ನೊಬ್ಬ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಎಂದೂ ಬಿಡಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದವರು ಹೇಳಿ 
ದರು . ಅವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ದೊರೆಯ ಖೇದಗೊಂಡ . ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ 
ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಿಗೆ ದೂತರನ್ನಟ್ಟಿ , ಈ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲವರು 
ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟ. ಅಂಥ ಇಬ್ಬರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಅವರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜು 
ಗೊಳಿಸಿ ಹೋರಾಡಲು ಕಳಿಸಿಕೊಡಲಾಯಿತು. 

ಅವರು ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದರು . ಕುರುಬ ಹುಡುಗ ಕೇಳಿದ: “ ದಿಟ್ಟ 
ಬಾಲಕರೇ ಇಲ್ಲಿಗೇಕೆ ಬಂದಿರಿ ? ನನ್ನ ಜೊತೆಹೋರಾಡಲು ಬಂದಿರಾ ಅಥವಾ ಶಾಂತಿ ಮಾಡಿ 
ಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿರಾ ? ” 

“ಹೋರಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ” 
ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾಳಗಕ್ಕಿಳಿದರು . 

ಮೊದಲನೆಯ ಯುವಕ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಬಳಿ ಬಂದು ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಅವನ 
ಎಡ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ನೀಡಿದ. ಖಡ್ಗ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿತು. ಆಮೇಲೆ ಎರಡನೆಯವ 
ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವನ ಬಲ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ನೀಡಿದ . ಅದು 
ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಅಂಗಿಯನ್ನಷ್ಟೆ ಹರಿಯಿತು. 

ಈಗ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನ ಸರದಿ. ಅವನು ಪೂರ್ಣ ಎತ್ತರ ಎದ್ದು ನಿಂತ. ಇಬ್ಬರು ಯುವಕ 
ರನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಒಬ್ಬನನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಒತ್ತಿದನೆಂದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ನಜ್ಜು 
ಗುಜ್ಜಾಗಿ ಸತ್ತರು. ಅವರ ಮೂಳೆಗಳು ಸುತ್ತ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದವು. ಕುರುಬ ಹುಡುಗ 
ಆ ಕೆಲವು ಮಳೆ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ದೊರೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ. ಎಂದಿನಂತೆ 
ಬಾಗಿ ವಂದಿಸದೆ ನೇರವಾಗಿ ನುಡಿದ : 

“ ಈ ಮಳೆ ತುಂಡುಗಳು ಕಾಣುತ್ತವಾ ನಿನಗೆ ? ಎಚ್ಚರ ! ನಿನಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗ 
ಬಹುದು ! ” 

ಇದರಿಂದ ದೊರೆ ಹೆದರಿ ಓಡಿಹೋದ. ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಕುರುಬ ಹುಡುಗನೇ ಆ ರಾಜ್ಯ 
ವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.